افزایش سریع قیمت مصالح ساختمانی، محاسبات فعالان ساخت‌وساز را به‌هم ریخته و بازار مسکن را با موج تازه‌ای از بلاتکلیفی روبه‌رو کرده است. جهش حدود ۲۳ درصدی قیمت برخی مقاطع میلگرد تنها در یک هفته، نمونه‌ای از فشاری است که اکنون مستقیماً بر هزینه ساخت وارد می‌شود.
به گزارش «ثروت فردا»، بازار ساخت‌وساز در شرایطی وارد دوره تازه‌ای از آشفتگی شده که افزایش قیمت نهاده‌های ساختمانی، امکان برآورد دقیق هزینه پروژه‌ها را برای سازندگان دشوار کرده است. تغییر سریع قیمت فولاد، سیمان، تأسیسات، تجهیزات و سایر مصالح باعث شده فاصله میان برآورد اولیه یک پروژه و هزینه واقعی اجرای آن بیش از گذشته شود؛ وضعیتی که می‌تواند تصمیم‌گیری برای آغاز پروژه‌های جدید را با احتیاط بیشتری همراه کند.
نمونه‌ای از این نوسان را می‌توان در بازار میلگرد دید. بر اساس قیمت‌های منتشرشده در یک ویدئوی فعال حوزه ساخت‌وساز، قیمت هر کیلو میلگرد سایز ۱۴ از ۹۳ هزار و ۶۴۰ تومان در ۶ مهر به ۱۱۵ هزار تومان در ۱۳ مهر رسیده است؛ یعنی حدود ۲۲.۸ درصد افزایش تنها در یک هفته. میلگرد سایز ۱۶ نیز از ۹۲ هزار و ۷۳۰ تومان به ۱۱۴ هزار و ۹۰ تومان و سایز ۱۸ از ۹۱ هزار و ۳۶۰ تومان به ۱۱۲ هزار و ۷۳۰ تومان رسیده است.
چنین جهشی برای بازار ساختمان صرفاً به معنای گران‌ترشدن چند قلم مصالح نیست. میلگرد، سیمان و سایر نهاده‌های اصلی در مراحل مختلف اجرای پروژه نقش دارند و افزایش ناگهانی آنها می‌تواند کل زنجیره هزینه ساخت، از اسکلت و تأسیسات تا دستمزد و تأمین مالی را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، سازنده‌ای که چند هفته قبل برای پروژه خود بودجه مشخصی در نظر گرفته، ممکن است اکنون با کسری قابل توجه منابع روبه‌رو شود.
مشکل زمانی جدی‌تر می‌شود که بازار مسکن همزمان ظرفیت محدودی برای انتقال فوری این افزایش هزینه‌ها به قیمت فروش داشته باشد. در بازاری که قدرت خرید خانوارها تحت فشار است، سازنده نمی‌تواند هر میزان افزایش هزینه ساخت را به‌سادگی به خریدار منتقل کند. نتیجه چنین شرایطی می‌تواند کاهش حاشیه سود، توقف یا کندشدن پروژه‌ها و عقب‌نشینی بخشی از سرمایه‌گذاران از شروع ساخت‌وسازهای جدید باشد.
این بی‌ثباتی، قراردادهای پیمانکاری را نیز با چالش مواجه می‌کند. قراردادهایی که بر مبنای قیمت‌های چند هفته قبل بسته شده‌اند، با جهش ناگهانی مصالح ممکن است نیازمند تعدیل شوند و اختلاف میان کارفرما، سازنده، پیمانکار و تأمین‌کننده را افزایش دهند. در چنین فضایی، مسئله فقط «گرانی» نیست؛ نبود امکان پیش‌بینی قیمت، خود به یکی از مهمترین ریسک‌های بازار ساخت‌وساز تبدیل شده است.
در نهایت، ادامه نوسانات شدید در بازار مصالح می‌تواند اثر خود را با فاصله زمانی در عرضه مسکن نشان دهد. اگر افزایش هزینه‌ها موجب تعویق پروژه‌های جدید یا کاهش سرعت تکمیل ساختمان‌های در حال ساخت شود، فشار هزینه امروز می‌تواند به کاهش عرضه فردای مسکن منجر شود.
بازار ساختمان اکنون بیش از هر چیز به ثبات نیاز دارد؛ زیرا برای سازندگان، حتی قیمت بالا اما قابل پیش‌بینی، قابل مدیریت‌تر از بازاری است که هزینه یک پروژه در فاصله چند روز با محاسبات اولیه فاصله چشمگیری پیدا می‌کند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟